Artykuły

Wspomnienia Ireny Tuwim, cz. 2

2014-05-03

Irena Tuwim w „Łódzkich porach roku” pisze o rewolucji 1905 roku. Miała wówczas 6-7 lat:

…gdy kiedyś, jadąc tramwajem w stronę Rynku Geyera* usłyszeliśmy nagle straszliwy huk: czarny lśniący powóz, zaprzężony w parę spasionych rysaków*, z tłustym kuczerem* na koźle, raptem rzucił się w bok i wjechał na trotuar,
a spod kopyt spłoszonych koni buchnął słup dymu – bomba! Zamach na policmajstra!…

…gdy z okien mieszkania wuja na Piotrkowskiej oglądaliśmy falujący tłum, nad którym powiewały czerwone sztandary, i gdy w niebo płynęła pieśń:

Niesie on zemsty grom, ludu gniew,
Przyszłości rzucając siew,
A kolor jego jest czerwony…

Była to rewolucja 1905 roku. Ale w języku łódzkich gazet
i przerażonego mieszczaństwa były to «rozruchy».

Przypisy:

  • Rynek Geyera – obecnie Plac Władysława Reymonta,
  • rysak – «koń przyuczony do bardzo szybkiego kłusa»,
  • kuczer – daw. «woźnica»,

Źródło: Irena Tuwim, Łódzkie pory roku, Warszawa 1979, s. 16.

Okładka książki
Akceptuję
Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych i funkcjonalnych. Dzięki nim dostosowujemy stronę do Twoich potrzeb. Możesz zaakceptować cookies albo wyłączyć je w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.Dowiedz się więcej: ciasteczka.eu.